There are moments in life when you miss someone
So much that you just want to pick them from
Your dreams and hug them for real
گاهی در زندگی دلتان به قدری برای كسی تنگ می شود
كه می خواهید او را از رویاهایتان بیرون بیاورید
و آرزوهای خود در آغوش بگیرید

When the door of happiness closes, another opens
But often times we look so long at the
Closed door that we don't see the one which has been opened for us
وقتی در شادی بسته می شود، در دیگری باز می شود
ولی معمولاً آنقدر به در بسته شده خیره می مانیم
كه دری كه برایمان باز شده را نمی بینیم

Don't go for looks; they can deceive
Don't go for wealth; even that fades away
Go for someone who makes you smile
Because it takes only a smile to
Make a dark day seem bright
Find the one that makes your heart smile
به دنبال ظواهر نرو؛ شاید فریب بخوری
به دنبال ثروت نرو؛ این هم ماندنی نیست
به دنبال كسی باش كه به لبانت لبخند بنشاند
چون فقط یك لبخند می تواند
شب سیاه را نورانی كند
كسی را پیدا كن كه دلت را بخنداند

Dream what you want to dream
Go where you want to go
Be what you want to be
Because you have only one life
And one chance to do all the things
You want to do
هر چه میخواهی آرزو كن
هر جایی كه میخواهی برو
هر آنچه كه میخواهی باش
چون فقط یك بار زندگی می كنی
و فقط یك شانس داری
برای انجام آنچه میخواهی

May you have enough happiness to make you sweet
Enough trials to make you strong
Enough sorrow to keep you human and
Enough hope to make you happy
خوب است كه آنقدر شادی داشته باشی كه دوست داشتنی باشی
آنقدر ورزش كنی كه نیرومند باشی
آنقدر غم داشته باشی كه انسان باقی بمانی
و آنقدر امید داشته باشی كه شادمان باشی

The happiest of people don't necessarily
Have the best of everything
They just make the most of
Everything that comes along their way
شاد ترین مردم لزوماً
بهترین چیزها را ندارند
بلكه بهترین استفاده را می كنند
از هر چه سر راهشان قرار میگیرد

مرد قبیله تولد ۴ سالگیت را تبریک می گویم

می خواهند خسته ام کنند

می خواهند از دستِ خودم خسته ام کنند

اما من به محمد ، کلمات ، بامداد

                                                     قول داده ام

اما من به حروف حرف ها گفته ام

                                                  روی همین سطرهای پر اضطراب

وقتی لبخند با چشمهای ظریفِ

                                                    محمد دیگر نیست

نه !

چقدر این سطرها مرا پیش ِ صالحی می برند

چه عیبی دارد گاه آدمی مثلِ  دیگری حرف بزند

                                                                        صدا بزند :

من دردِ مشترکم مرا فریاد کن ...

شريك زجه هاي من بگو كه گوشِت با منه
ببين كه زخمهاي تنم شاهد حرفاي منه
اي خدا دلگيرم ولي احساس غم نمي كنم
چون با توام پيش كسي سرم رو خم نمي كنم

مــانــده نــگـاهـم بــه د ل پـنـجـره *تــر شــده از هـجرت تـو خـاطـره *کوچه پر از حسرت

ديوانه گـيست*خــانــه تـهـي از نـفـس زنـدگـيست* بـي تـو دلـم نـيمه شـبي سوي دشت*

پـر زد و آواره شـد و بــر نگـشت *لـــذت بــيـداري يــلـدا تـــويـي*تــازه تــريـن رکــن

تــمـنـا تــويـي *چــشــم تــو آغــاز پـــريــشـانـي ام*هــجــرت تـــو عــلــت ويــرانـي ام

می خوام که تا ابد عاشق بمونم
می خوام عاشق ترين عاشق بمونم

می خوام يه باغ گل هديه بيارم
می خوام يه کهکشان شعر بسُرايم

می خوام سرخیِ گل های بهار رو
به سرخیِ لب های تو ببازم

می خوام آبیِ دريا های پاک رو
به رنگ آبی چشمات ببازم

می خوام با تو تا اوج قله ی عشق
پر پرواز بگيرم، بر بخيزم

می خوام که تا ابد با تو بمونم
با تو، از عشقِ پاکِ خود بگويم

می خوام تا آخرين نفس بخونم
که می خوام پيش معشوقم بمونم

سلام٬

آمدی چه زيبا

گفتم دوستت دارم چه عاشقانه

پذيرفتی چه فريبانه

آغوشم برايت باز شد چه ابلهانه

با تو خوش بودم چه کودکانه

همه چيزم شدی چه زود

به خاطر يک کلمه ما را ترک کردی چه ناجوانمردانه

نيازمندت شدم چه حقيرانه

واژه ی خداحافظی به ميان آمد چه بی رحمانه

و من سوختم چه بچه گانه

ولی هنوز دوستت دارم ای غريبه!

بیا عزیز رفته بیتو دلم گرفته
بیا که این پنجره پنجره پر غبار
بشهرگل وا بشه بشهرگل وا بشه
اینروزا که بهاره خونه ما دوباره
بهشت رویا بشه بهشت رویا بشه

بیا عزیز رفته بیتو دلم گرفته

من بی تو بهاری غريبم که در برف متوقف مانده؛ يک جويبار سرد که هيچ وقت به دريا نمی رسد.

يک عشق با شکوه که مجالی برای شکفتن ندارد.

بودنت زود گذشت؛ و نبودنت را هنوز باور نمی کنم...

ياد تو در حظر اين دل من جا مانده
 عزيزم عشق تو در آغوشم کمی جا مانده
 به اسمت همه جانم و با نامت می کنم
 اگه بيايی و نگی عشق ما کمی خواب مانده
 تورو دوست دارم و من دورت می گردم
 حاشا نکونی و بگی زندگی تو دلم جا مانده
 تو خودت نمی دانی که بودنت چه حکمتی داره
 پس بيا و نگو عشقم مثل زمانه پس مانده
 اگه تو فرشته ای
 من دنبال بوسه بر پايی می گردم
 اگه تو آواره ای
 عزيز پس بدان تنم از زندگی جا مانده
 می دونی عزيز دروغ ندارم که بگم
          هوای عشقمه کمی خواب مانده ...

امشب تار ابدم را بافتم
 با خودم تا خیالم تافتم
 
 امشب گریه سفرم را داشتم
 به خودم تا ابدم باختم
 
 امشب خانه ام را یافتم
 با نگاهم تا خدایم تافتم
 
 امشب قصه عشقم را داشتم
 به چشام تا خانه ام باختم
 
 امشب فصل آخرم را داشتم
 داستانم را در رمانم یافتم
 
 امشب تار ابدم را بافتم
 با خودم تا خیالم تافتم

بانگاه تو وداع خواهم نمود
 گرچه نگاهت عذاب ماندن است
 لیک اساس سفرم را خواهم بست
 بردوش خاطره ها خواهم نهاد
 وخود با کوله باری خالی از سنگینی
 به راه خواهم افتاد
 
 
 حال روزهاست که درراهم
 به خود نهیب نزدیک شودن می زنم
 ﺁری من خودم را گول می زنم
 اینک به مقصدم قرنها فاصله است
 اما من به دل وعده امروز را داده ام
 واینک شوق دیدار تورا
 هرلحظه که ﺁید زره می بینم
 اما نمی دانم
 نمی دانم .. چه هنگام به عشقت گام
 خواهم نهاد ........................

برای اون دسته از دوستانی که اهنگ وبلاگ براشون بارگذاری نمیشه باید بگم که باید دکمه play رو بزنن تا شروع به بارگذاری بشه.

امروز ۳ خرداد , ۱ سال دیگر به عمرم اضافه شد نیمدونم تا کی این ۱ سالها ادامه خواهد داشت......

او تمام مدت همين حرف را مي زند
سر به شانه ي خسته ام مي سايد
قلبش را پيشكش مي كند به ستاره هاي چشمانم
و اهسته با عشق مي گويد
دوستت دارم

اه من هميشه حقيقت را در حرف هايش گم مي كنم
و شانه هايم ناگاه تهي مي شوند
وقتي كه شانه هايش تكيه گاه دگري است
و او باز اهسته مي گويد
دوستت دارم

آدم دراز به دراز چش به آسمون رو زمين افتاده بود. خدا اين بار که دل رو گذاش سرجاش بس که از دس آدم ناراحت بود يه قفس کشيد روش که ديگه آها ديگه... بسه.

آدم که به خودش اومد ديد ای دل غافل... چقدر نفس کشيدن واسش سخت شده. چقد اون پوست لطيف رو سينش سفت شده. دس کشيد به رو سينشو وقتی فهميد چی شده يه يه آهی کشيد... يه آهی کشيد همچين که از آهش رنگين کمون درس شد. و اين برای اولين بار بود که رنگين کمون قبل از بارون درس شد.

بعد هی آدم گريه کرد هی آسمون گريه کرد. روزها و روزها گذشت و آدم با اون قفس سنگين خسته و تنها روی زمين سفت خدا قدم می زد و اشک می ريخت. آدم بيچاره دونه دونه اشکاشو که می ريخ رو زمين و شکل مرواری می شد برمی داش و پرت می کرد طرف خدا تو آسمون. تا شايد دل خدا واسش بسوزه و قفسو برداره.

اينطوری بود که آسمون پر از ستاره شد.

ولی خدا دلش واسه آدم نسوخ که خلاصه يه شب آدم تصميم خودشو گرف. يه چاقو برداشت و پوست سينشو پاره کرد. ديد خدا زير پوستش چه ميله های محکمی گذاشته... دلشو ديد که اون زير طفلکی مثه دل گنجش می زد و تالاپ تولوپ می کرد.

انگشتاشو کرد زير همون ميله ای که درس روی دلش بود و با همه زوری که داش اونو کند. آخ... اونقد دردش اومد که ديگه هيچی نفهميد و پخش زمين شد.

....

ادامه دارد  .............

اين قفسه سينه که می بينی يه حکمتی داره. خدا وقتی آدمو آفريد سينه اش قفسه نداشت. يه پوست نازک بود رو دلش.

يه روز آدم عاشق دريا شد. اونقدر که با تموم وجودش خواس تنها چيز با ارزشی که داره بده به دريا. پوست سينه شو دريد و قلبشو کند و انداخ تو دريا. موجی اومد و نه دلی موند و نه آدمی.

خدا... دل آدمو از دريا گرف و دوباره گذاش تو سينش. آدم دوباره آدم شد. ولی امان از دست اين آدم.

دو روز بعد آدم عاشق جنگل شد. دوباره پوست نازک تنشو جر داد و دلشو پرت کرد ميون جنگل. باز نه دلی موند و نه آدمی.

خدا ديگه کم کم داشت عصبانی ميشد. يه بار ديگه دل آدمو برداشت و محکم گذاشت تو سينه اش. ولی مگه اين آدم, آدم می شد. اين بار سرشو که بالا کرد يه دل که داش هيچی با صد دلی که نداش عاشق آسمون شد. همه اخم و تخم خدا يادش رفت و پوست سينه شو جر داد و باز دلشو پرت کرد ميون آسمون. دل آدم مثه يه سيب سرخ قل خورد و قل خورد و افتاد تو دامن خدا.

نه ديگه... خدا گف... اين دل واسه آدم ديگه دل نمی شه...........

ادامه دارد................................

گفتی تنهايی يعنی دلها یکی نباشند
 گفتم پس سهم دستها چی
 گفتی دستها بی معنیست وقتی دلها یکیست
 گفتم چشمهايم خطوط چهره ات را می خواهند
 گفتی چشمهایم را ببندم و تصور کنم
 گفتم صحرای گوشهایم تشنه صدای توست
 گفتی به ندای درونت گوش بده
 حال لحظه ها گذشتند و تو مرا ز یاد بردی
 در کنار هر لحظه از خودم می پرسم
 تعبير تنهايي چيست جز فاصله ای بين من و تو ....؟!!!

تولدت مبارک ای بهترینم.......

ای آشنایی که میایی اینجا و کامنت میزاری من هیچگاه آشنایم را فراموش نخواهم کرد.......   .

نمی خواستم پا تو دنیات بذارم
 پام رو قلبت باشه و بازم بگم دوست دارم
 قصه همینجاست که دل تو، راز این شعرو نفهمید
 با نگاهی پر حسرت به نوشته هام می خندید
 فاصله ی ما، حس گنگ کوچ و درده
 نمی خوای اینو بدونی؟ این جا هرچی برگه زرده
 پاییز نوشته ی من، بهارو زندونی کرده
 نمی خوام یه روز بفهمی دل من با تو چه کرده
 از همون نگاه اول تا ته عشقتو خوندم
 ساده بودی تو عزیزم ، من برات قصه می خوندم
 تو بدون هرکی نفس شد، یه روزی نفس رو دزدید
 زیر پاش شکست و له کرد،اونی که تو سینه لرزید
 نفرت ادما ازهم این روزا خیلی زیاده
 دل من جاده رو طی کرد با همین پای پیاده
 اخر عاشقیامون همیشه پاییزو درده
 یه عبور، یه خط کمرنگ، یادگاری روی سنگه ......
 

سلام به دوستان عزیز ببخشید که دیر ادپدیت کردم و به خیلی از شما عزیزان نتونستم سر بزنم خرابی کامپیوتر و یکسری از مشکلات دست به دست هم دادن و نشد بیام امیدوارم که من رو بخشیده باشین..

گاهي كه عزم آغوشت كنم

با نگاهي گنگ ، با قدم هايي به طعم عصر

از نيمه راه پشيماني باز خواهم گشت

تا تو بگوييم :

بگرد!

بگرد اي سرگردان!

بر گرد گريه هاي من

كه مقصد در انعكاس ساده يك لبخند مرده است

بگذار دو ركعت گريه بر دامنت بگذارم

زن ، هر سه شنبه زخمي گونه هايش را به انار مي بخشد

من چگونه بهار را به چهره اش بازگردانم

گاهي كه عزم آغوشش كنم

كه برتمام جمله هاي نيمه تمام باران گرفته است

گاهي ، پگاهي

كه عشق تندتر از قلب پرنده مي زند

بگذار دو ركعت گريه بر دامنت بگذارم

عشق يعني حسرتي دريك نگاه
عشق يعني غربتي بي انتها
عشق يعني فرصت اما كوتاه
عشق يعني مرگ اما بي صدا

عاشق واقعی کسی است که معشوق خود را آزاد می گذارد تا خودش باشد. در عشق اجباری نيست. عشق يعنی امکان انتخاب به معشوق دادن. برای آنکه کسی يا چيزی را بدست آوری٬ رهايش کن...

شهادت حضرت علی (ع) رو به همه دوستان عزیز تسلیت میگم و ما رو در این شبهای عزیز دعا کنین.

تنها می دانم که بايد نوشت

که نوشتن مرا آرام کند.

خدايا ديگر نمی دانم چه درست است!!

نمی دانم که آيا اين هم باز امتحانی است از سويت؟!

خدايا!! خدايا!!

نمی خواهم...٬ ديگر نمی توانم...

می دانم که تنها خود مقصرم... می دانم

خواهم ايستاد محکم در برابر نا ملايمات

اگر خدايا تو را هم نداشتيم٬ آن وقت چه؟

خدايا٬ تو اين زمونه همه به فکر خويشتن اند

ديگر قلب ها را نمی توان شناخت...

محبتها٬ عشق ها٬ همه و همه خريدنی شدند...

ای کاش

در آن دورانی که عشق ها واقعی٬ محبت ها وفادار بودند

به دنيا آمده بودم!

خدايا٬ تنها می دانم که تو بر همه چيز آگاهی

و تنها دل به همين خوش کرده ام

نا اميدم مکن٬‌ رهايم نکن٬‌ که تنها اميدم تو هستی...

برايت خاطراتی بر روی اين دفتر سفيد نوشتم;

كه هيچ كسی نخواهد توانست اين چنين خاطرات شيرينی را;

برای بار دوم برايت بازگويد.

چرا مرا شكستي؟ چرا؟

اشعاری برايت سرودم;

كه هيچ مجنونی نخواهد توانست مهربانی و مظلومی چهره ات را توصیف كند.

چرا تنهايم گذاشتي؟ چرا؟

چهره ی پاك و معصومت را صد ها بار بر روی ورق های سفيد;

با باقی مانده ی وجودم نگاشتم.

چرا اين چنين كردی با من؟ چرا؟

زيبا ترين ستارگان آسمان را برايت چيدم.

خوش بو ترين گل های سرخ را به پايت ريختم.

چرا اين چنين شد؟ چرا؟

من كه بودم؟

كه هستم؟

به كجا می روم؟

زیرا اگر بسیار کار کند٬می گویند احمــق است؛اگـر کم کار کند٬

می گویند تنبل است؛اگر بخشش کند می گویند افراط می کند

اگر جمعگرا باشد٬می گویند بخیـل است؛اگر سـاکت و خاموش

باشد می گویند لال است و اگـر زبان آوری کند٬می گوینـد وّراج

و پــرگوست؛اگـر روزه بــرآرد و شب ها نمــاز بخواند می گویند

ریـاکـار است و اگــر نکند می گویند کــافر است و بی دین؛لــذا

نباید بر حمـد و ثنـــای مــردم اعتنــا کرد و جز از خداوند نبـاید از

کسی ترسید.

شیخ بهایی

عید سعید فطر رو به همه دوستان عزیزم تبریک میگم. (فدای همتون )

که از همه گلهاي رُز تنها بخاطر اينکه خار يکي از آنها در دستمان فرو رفته است متنفر باشيم

که هيچ عشقي را باور نکنيم بخاطر اينکه در يکي از آنها به ما خيانت شده است.

زندگي تكه ابري است به پهناي غروب آسماني است به زيبايي مهر

زنگي همچو گل نسترن است بايد از چشمه جان آبش داد

پس بيا تا من و تو بفشانيم بذز نيكي و صفا

و بگوييم به دوست معني عشق و محبت چه نكوست ......

چقدر سخت است که منتظر کسی باشی که فکر امدن نیست...

مهمان عزیزی باشی که فانوس خانه اش روشن نیست...

چقدر سخت است ادم را از ارزوهایش دور کنند و او را به مسیر نا خواسته ای مجبور کنند...

چقدر سخت است نوشته هایت را نخوانده خاک کنند و اسمت را از خاطره ها پاک کنند...

چقدر دردناک است که احساست را پوچ پندارند..

شنبه: با نگاهي عاشقانه مست شدم

يكشنبه: به او گفتم گرفتارت شدم

دوشنبه: همچو مجنون عاشق صحرا شدم

سه شنبه: بي وفايي كرد و من گريان شدم

چهارشنبه: اسير هجرانش شدم

پنج شنبه: او رفت و من درعاشقي فاني شدم

جمعه: بي او تنها شدم و از تنهاي ....

تا حالا شده عاشق بشین؟؟؟

میدونین عشق چه رنگیه؟؟؟

میدونین عشقق چه مزه ای داره؟؟؟

میدونین عشق چه بویی داره؟؟؟

میدونین عاشق چه شکلیه؟؟؟

میدونین معشوق چه کار میکنه با قلب عاشق؟؟؟

مدونین قلب عاشق برای چی میزنه؟؟؟

میدونین قلب عاشق برای کی میزنه؟؟؟

میدونین ...؟؟؟

اگه جواب این همه سئوال رو میخواین! مطلب زیر رو بخونین....

وقتی يه روز ديدي خودت اينجايي و دلت يه جاي ديگه … بدون كه كار از كار گذشته و تو عاشق شدي

طوري ميشه كه قلبت فقط و فقط واسه عشق مي تپه ، چقدر قشنگه عاشق بودن و مثل شمع سوختن

همه چی با يک نگاه شروع ميشه اين نگاه مثل نگاهای ديگه نست ، يه چيزی داره که اونای ديگه ندارن ...

محو زيبايي نگاهش ميشي ، تا ابد تصوير نگاهش رو توي قلبت حبس مي كني ، نه اصلا مي زاريش توي يه صندوق ، درش رو هم قفل مي كني تا كسي بهش دست نزنه.حتي وقتي با عشقت روي يه سكو مي شيني و واسه ساعتهاي متمادي باهاش حرفي نمي زني ، وقتي ازش دور ميشي احساس مي كني قشنگترين گفتگوي عمرت رو با كسي داري از دست ميدي.مي بيني كار دل رو؟ شب مي آي كه بخوابي مگه فكرش مي زاره؟! خلاصه بعد يه جنگ و جدال طولاني با خودت چشات رو رو هم مي زاري ولی همش از خواب میپری ...

از چیزی میترسی ...

صبح كه از خواب بيدار ميشي نه مي توني چيزي بخوري نه مي توني كاري انجام بدي ، فقط و فقط اونه كه توي فكر و ذهنت قدم مي زنه به خودت مي گي اي بابا از درس و زندگي افتادم ! آخه من چمه ؟

راه مي افتي تو كوچه و خيابون هر جا كه ميري هرچي كه مي بيني فقط اونه ، گويا كه همه چي از بين رفته و فقط اون مونده طوري بهش عادت مي كني كه اگه فقط يه روز نبينيش دنيا به آخر ميرسه وقتي با اوني مثل اينكه تو آسمونا سير مي كني وقتي بهت نگاه مي كنه گويا همه دنيا رو بهت ميدن گرچه عشق نه حرفي مي زنه و نه نگاهي مي كنه !

آخه خاصيت عشق همينه آدم رو عاشق مي كنه و بعد ولش مي كنه به امون خدا وقتي باهاته همش سرش پائينه تو دلت مي گي تورو خدا فقط يه بار نيگام كن آخه دلم واسه اون چشاي قشنگت يه ذره شده ديگه از آن خودت نيستي بدجوري بهش عادت كردي ! مگه نه ؟ يه روزي بهت ميگه كه مي خواد ببينتت سراز پا نمي شناسي حتي نميدوني چي كار كني ...

فقط دلت شور میزنه آخه شب قبل خواب اونو دیدی...

خواب دیدی که همش از دستت فرار میکنه ...

هیچوقت براش گل رز قرمز نگرفتی ...چون بهت گفته بود همش دروغه تو هم نخواستی فکر کنه تو دروغ میگی آخه از دروغ متنفره ...

وقتي اون رو مي بيني با لبخند بهش میگی خیلی خوشحالی که امروز میبینیش ...

ولی اون ...

سرش رو بلند مي كنه و تو چشات زل ميزنه و بهت ميگه اومدم بهت بگم ، بهتره فراموشم كنی !

دنيا رو سرت خراب ميشه همه چي رو ازت مي گيرن همه خوشبختيهاي دنيا رو بهش مي گي من … من … من

از جاش بلند ميشه و خيلي آروم دستت رو میبوسه میذاره رو قلبش و بهت میگه خیلی دوستت دارم وبرای همیشه تركت مي كنه ديگه قلبت نمي تپه ديگه خون تو رگات جاري نميشه يه هويي صداي شكستن چيزي مي آد دلت مي شكنه و تكه هاي شكستش روي زمين ميريزه دلت میخواد گریه کنی ولی یادت می افته بهش قول داده بودی که هیچوقت به خاطر اون گریه نمیکنی چون میگفت اگه یه قطره اشک از چشمای تو بیاد من خودم رو نمیبخشم ...

دلت میخواد بهش بگی چقدر بی رحمی که گریه رو ازم گرفتی ولی اصلا هیچ صدایی از گلوت در نمیاد

بهت میگه فهمیدی چی گفتم ؟با سر بهش میگی آره!...

وقتی ازش میپرسی چرا؟؟؟میگه چون دوستت دارم! انگشتری رو که تو دستته در میاری آخه خیلی اونو دوست داره بهش میگی مال تو ...

ازت میگیره ولی دوباره تو انگشتت میکنه ...میگه فقط تو دست تو قشنگه...

بعد دستت رو محکم فشار میده و تو چشمات نگاه میکنه و...

بعد اون روز ديگه دلت نمیخواد چشمات رو باز نمي كني آخه اگه بازشون كني بايد دنياي بدون اون رو ببيني تو دنياي بدون اون رو مي خواي چي كار ؟

و براي هميشه يه دل شكسته باقي مي موني

دل شكسته اي كه تنها چاره دردش تويی...

امروز نمی دونستم کدوم حرف دلم رو بهت بگم.

فکر ها و خاطره های جور وا جور بودن که مثل يه فيلم سينمايی داشتن از جلو چشمام رد می شدن.

هيچکدوم از حرفای دلم رو بهت نگفتم؛فقط نيگات کردم. چون می دونستم آخرين نگاه هاست.

آروم٬ آروم دور شدنت رو ديدم.

فاصله رو حالا درک می کنم يعنی چی.در اين چند روز برای اولين بار در عمرم آرزو می کردم هر چی دارم بدم ولی تو پيشم بمونی.

چقدر سخته به دلت بعد از دو سال و نيم بگی .....!

خيلی چيز ها هست که نمی دونی.

سکوت کردم و فکر می کردم يه روزی مهرِ من آخر سر دلت رو نرم می کنه.با هر زبونی بود٬ به هر شيوه ای بود خواستم بهت نزديک بشم.

ولی...

هر روز بيشتر و بيشتر از من فاصله گرفتی.تو به من احساس دادی. چيزی که اصلا نمی خوام با هيچ کس ديگه ای قسمت کنم. اين احساس فقط و فقط متعلق به توست.

نيگام کن.

درست نيگام کن.

تو چشام.

هنوزم اينجام.

همون کوچه اولی.

يادته؟

ديگه پاهام رمق وايسادن نداره.

ولی بازم اينجا ميمونم.

تنها تر از هميشه.

و...

آزاد...