خيالی نيست
برو
مثل تمام رفته های من
ولی ردی،
نشانی،ازخودت بگذار
مرانگذار
بی خبرازخود
که می پوسم زيرخروار خروار
برگهای کهنه تقويم
ومی بوسم
تمام خاطرات باتوبودن را
خيالی نيست
به روي شانه های من
هنوزبرگی زتقويم نگاه تو
انگار،
باقيست.

روزگاريست كه من در پي عشق
به سر كوچه ي مرموز وفا مي نگرم
وبه هر حال در اين كوچه كه با رد تو ماءنوس شده
من به خاموشي اين خاطره ها مي نگرم
من به خاموشي يك مشت صدا
كه تو را به سوي خود مي خواند
من به خاموشي صد وعده ي پوچ
به سر كوچه ي مرموز وفا مي نگرم 

سلام٬

آمدی چه زيبا

گفتم دوستت دارم چه عاشقانه

پذيرفتی چه فريبانه

آغوشم برايت باز شد چه ابلهانه

با تو خوش بودم چه کودکانه

همه چيزم شدی چه زود

به خاطر يک کلمه ما را ترک کردی چه ناجوانمردانه

نيازمندت شدم چه حقيرانه

واژه ی خداحافظی به ميان آمد چه بی رحمانه

و من سوختم چه بچه گانه

ولی هنوز دوستت دارم ای غريبه!